Gladheid sneeuw en ander wit spul

In de laatste dagen voor de Kerst heeft één onderwerp de dagelijkse agenda overheerst, althans in mijn takenpakket: zout. En dan niet het zout wat u en ik op ons eitje strooien maar het zout dat gestrooid wordt op de wegen. Of nog iets genuanceerder, het zout wat niet gestrooid wordt op de wegen.

Enkele weken geleden, te weten op 26 november, begon de winter bijzonder vroeg met strenge vorst en sneeuw. Een week geleden, op zaterdag 18 december, is er in de Hoeksche Waard zelfs 10 tot 15 centimeter gevallen in slechts enkele uren tijd. Dit zijn hoeveelheden waar ons systeem van gladheidbestrijding niet op berekend is. Enige dagen daarvoor, woensdag 15 december, zijn we gestopt met het verstrekken van gratis zout aan onze inwoners omdat de zouttoevoer uit Duitsland en Tunesië afnam en omdat onze vraag naar strooizout sterk toenam. Tot die dag waren we een van de weinige gemeenten in Nederland waar inwoners, maar ook scholen gratis zout konden ophalen. Vele scholen, verzorgingshuizen en honderden inwoners hebben hiervan gebruik gemaakt. En zodra de toevoer het weer toelaat gaan we uiteraard weer verder met deze service aan onze inwoners. 
Hierbij maak ik wel een voorbehoud: de veiligheid van de medewerkers van de gemeente dient altijd gewaarborgd te blijven. Dit was één van de redenen waarom men op maandag 13 december in Korendijk al stopte met de gratis zout verstrekking: mensen bedreigden de medewerkers van de gemeente Korendijk. Er ontstond een ‘zoutrun’ waarbij in het AD stond te lezen dat “De gemeente Korendijk de sfeer zelfs vergelijkt met die van voedseluitdelingen in Afrika”.

Ondertussen strooien we de doorgaande wegen nog om te voorkomen dat het verkeer volledig stilstaat. Er wordt nu gebruik gemaakt van pekel (zout met water) en zand om op deze manier efficiënter om te gaan met het zout en zo veel mogelijk wegen te kunnen behandelen. We zijn als gemeente terughouden met het gebruik van zand omdat dit uiteindelijk in de riolering spoelt en daar voor verstoppingen zorgt. In 2010 hebben we bijvoorbeeld voor enige tienduizenden euro’s aan extra kosten gehad om de riolering schoon te maken na de zeer lange winter van 2009/2010 waar we ook met zand gestrooid hebben.

Wat mij deze weken opvalt is dat er altijd enkele mensen zijn die hun gedrag niet aanpassen. Zelfs winterbanden zijn slechts een hulpmiddel bij dit soort weersomstandigheden. Schokkend vond ik het dan ook dat uit het AD van 23 december bleek dat de snelheidsbeperkingen op de snelwegen massaal genegeerd worden. Vrachtwagens en personenauto’s mengen blijkbaar slecht in dit soort weersomstandigheden. Ik hoop toch dat we ondertussen gewend zijn aan de sneeuw en dat iedereen zich wat geduldiger en hoffelijker opstelt in het verkeer. Durf gerust een flinke afstand te houden tot uw voorligger en iemand voorrang te geven als dat de verkeersveiligheid ten goede komt.

Ik geloof zelf niet zo in goede voornemens voor het nieuwe jaar – ik vergeet ze de rest van het jaar toch - maar ik heb wel een kleine wens voor 2011. Ik wens dat Oud&Nieuw een goed begin moge zijn van 2011 door de afwezigheid van welke onregelmatigheden dan ook in onze dorpen. Durf elkaar ook aan te spreken op ongewenst gedrag, we zijn immers nog altijd een kleine gemeenschap waar we elkaar kennen en nog samen leven.

En om de titel van dit stukje eer aan te doen sluit ik af met ‘het andere witte spul’: poedersuiker die ik zeer rijkelijk over de oliebollen strooi. Wat mij betreft een echte Hollandse driesterren maaltijd: oliebollen…

Ik wens u allen hele fijne feestdagen toe met veel naastenliefde en saamhorigheid. Maak er samen wat moois van!

Wouter Joosten

PS Voor degenen onder u die graag wat meer lezen over strooizout, de volgende pagina geeft wat meer achtergrondinformatie, klik hier.